شخصی از کنار خانه ما رد شد. لباس های ما خاکی بود. اما لباسهای او خاکی‏تر.  او خاک روی لباسهایمان را به اشارتی تکانید.

لباس ما از جنس ابریشم و نور شد و ما قلبمان را از زیر لباسمان دیدیم .

شخصی از کنار خانه ما رد شد. ما خیلی خسته و مریض بودیم. اما او از ما خسته‏تر.  او با کلامی همۀ خستگی ما را دور کرد و همۀ ما را شفا داد.

شخصی از کنار خانه ما رد شد. ما هزار در بسته داشتیم و هزار قفل بی کلید. آن مرد برای ما کلیدی آورد. نام آن شخص را پرسیدیم.  تا نام او را بردیم، قفل ها بی‏رخصت باز شدند.

من به خدا گفتم : امروز شخصی از کنار خانه ما رد شد. نگاه او مهربان و صدایش آرام بود.

امروز اینجا بهشت بود.

خدا گفت : کاش می‏دانستی چه کسی از کنار خانه‏تان می گذرد و کاش می‏دانستی: بهشت همان قلب توست، که من امروز خواستم وارد آن شوم.

________________

 ممکن است عیب از خومان باشد

مردی متوجه شد که گوش همسرش سنگین شده و شنوایی‏اش کم شده است.

به نظرش رسید که همسرش باید سمعک بگذارد ولی نمی دانست این موضوع را چگونه با او درمیان بگذارد. به این خاطر، نزد دکتر خانوادگی شان رفت و مشکل را با او درمیان گذاشت.

دکتر گفت: برای اینکه بتوانی دقیقتر به من بگویی که میزان ناشنوایی همسرت چقدر است، آزمایش ساده‏ای وجود دارد.

این کار را انجام بده و جوابش را به من بگو: ابتدا در فاصله ۴ متری او بایست و با صدای معمولی، مطلبی را به او بگو. اگر نشنید، همین کار را در فاصله ۳ متری تکرار کن. بعد در ۲ متری و به همین ترتیب تا بالاخره جواب بدهد.

آن شب همسر آن مرد در آشپزخانه سرگرم تهیه شام بود و خود او در اتاق پذیرایی نشسته بود. مرد به خودش گفت: الآن فاصله ما حدود ۴ متر است. بگذار امتحان کن.

جوابی نشنید بعد بلند شد و یک متر به جلوتر به سمت آشپزخانه رفت و همان پرسش را دوباره پرسید و باز هم جوابی نشنید. بازهم جلوتر رفت و به درب آشپزخانه رسید. پرسش را تکرار کرد و بازهم جوابی نشنید. این بار جلوتر رفت و درست از پشت همسرش گفت:  عزیزم شام چی داریم؟

و این بار همسرش گفت: مگه کری؟! برای چهارمین بار میگم؛ خوراک مرغ!

حقیقت به همین سادگی و صراحت است. مشکل، ممکن است آن طور که ما همیشه فکر میکنیم، در دیگران نباشد؛ شاید در خودمان باشد.

___________________

چه کسی مانع رشد شما بوده است؟

ما قربانی فکرمان هستیم:

اینطور فکر کنید که افکار امروز، اعمال فردا هستند.

تعصّب امروز، نفرت لازم برای جنایت فرداست.

عصبانیت امروز، بدرفتاری فرداست.

طمع امروز، اختلاس فرداست.

شهوت امروز، زناکاری فرداست.

ترس امروز، چاپلوسی فرداست.

معنی اعتراف نزد خداوند 

شیطان و گرانترین وسیلۀ او

به روایتی روزی شیطان همه جا جار زد که قصد دارد از کار خود دست بکشد و وسایلش را با تخفیف مناسب به فروش بگذارد. او ابزارهای خود را به شکل چشمگیری به نمایش گذاشت. این وسایل شامل خودپرستی، شهوت، نفرت، خشم، طمع، حسادت، قدرت‌طلبی و دیگر شرارت‌ها بود. ولی در میان آنها یکی که بسیار کهنه و مستعمل به نظر می رسید‌، بهای گرانی داشت و شیطان حاضر نبود آن را ارزان بفروشد.ی
کسی از او پرسید: این وسیله چیست؟
شیطان پاسخ داد: این نومیدی و افسردگی است.ی
آن شخص با حیرت گفت: چرا اینقدر گران است؟
شیطان با همان لبخند مرموزش پاسخ داد: چون موثرترین وسیله من است. هرگاه سایر ابزارم بی اثر می‌شوند، فقط با این وسیله می‌توانم در قلب انسان‌ها رخنه کنم و کارم را به انجام برسانم. اگر فقط موفق شوم کسی را به احساس نومیدی، دلسردی و اندوه وا دارم، میتوانم با او هر آنچه می‌خواهم بکنم. من این وسیله را در مورد تمامی انسان‌ها به کار برده‏ام، به همین دلیل اینقدر کهنه است.ی
شیطان در آخر گفت: ترفند دیگری که دارم، تردید افکندن در مورد خداوندی عیسی مسیح، مرگ او روی صلیب و رستاخیز او در وجود شما انسانهاست.ی

____________________________

آیا عیسی خداست؟ آیا او هرگز ادعا نمود که خداست؟

مردی برای اصلاح به آرايشگاه رفت. در بين كار گفتگوی جالبی بين آنها در مورد خدا صورت گرفت!!
آرايشگر گفت: من باور نميكنم خدا وجود داشته با شد؟
مشتری پرسيد چرا؟

آرايشگر گفت: كافيست به خيابان بروی و ببينی. مگر ميشود با وجود خدایی مهربان اينهمه مريضی و درد و رنج وجود داشته باشه؟

 مشتری چيزی نگفت و از مغازه بيرون رفت. به محض اينكه از آرايشگاه بيرون آمد، مردی را در خيابان ديد با موهای ژوليده و كثيف. با سرعت به آرايشگاه برگشت و به آرايشگر گفت: می‏دونی به نظر من آرايشگری وجود نداره!!!
مرد با تعجب گفت :چرا اين حرف را ميزنی؟ من اينجاهستم و همين الان موهای تو را مرتب كردم ؟
مشتری با اعتراض گفت: پس چرا كسانی مثل آن مرد بيرون از آريشگاه وجود دارند؟
آرایشگر گفت: آرايشگر‏ها وجود دارند فقط مردم به ما مراجعه نميكنند.
مشتری گفت: دقيقاً همين است.
خدا وجود دارد اما مردم به خداوند مراجعه نميكنند! ما هر روزه وقت زیادی را در مطب دکترهای مختلف، کنار اینترنت و تلویزیون صرف میکنیم و حتی ساعتها درصحبتهای مختلف با دوست و آشنا غرق میشیم، اما از اینکه وقتی را بطور منظم با خداوند در جهت تعلیم گرفتن از او اختصاص دهیم، دریغ میکنیم.
برای همين است كه اينهمه درد و رنج در دنيا وجود دارد.

صدایی آرام از سرچشمۀ محبت ...

یک مرد جوان در کلاس مدرسۀ کتاب مقدس شرکت کرده بود. شبان در مورد گوش شنوا داشتن و اطاعت کردن از خدا صحبت می‏کرد. آن مرد جوان با تعجب از خود پرسید: آیا هنوز خدا با مردم حرف میزند؟

 بعد از کلاس با یکسری از دوستانش برای خوردن قهوه و کیک بیرون رفتند و در آنجا با هم درمورد این پیغام گفتگو کردند. خیلی‏ها می‏گفتند که چگونه خدا زندگیشان را هدایت کرده است. حدود ساعت ده شب آن مرد جوان با اتومبیل خود به طرف خانه حرکت می‏کند. همانطور که در ماشین نشسته بود، شروع به دعا کردن می‏کند: خدایا اگر تو هنوز با مردم حرف میزنی، لطفاً با من نیز حرف بزن. من گوش خواهم کرد و تمام سعیم را خواهم کرد که مطیع تو باشم.

همانطوریکه در خیابان اصلی شهرشان رانندگی می‏کرد ناگهان احساس عجیبی می‏کند که یکجا بایستد تا مقداری شیر بخرد. او سر خود را تکان داده و می‏گوید: " آیا خدا تو هستی؟ " چون جوابی نمی‏گیرد شروع می‏کند به رانندگی ادامه دادن. ولی دوباره همان فکر عجیب بر‏می‏گردد: " مقداری شیر بخر. " مرد جوان به یاد داستان سموئیل می‏افتد که چگونه وقتی خدا برای اولین بار با او حرف زد نتوانست صدای او را تشخیص دهد و نزد عیلی پیامبر رفت، چونکه فکر میکرد که عیلی با اوحرف میزد، نه خدا!

او گفت: "باشه خدایا اگر این تو هستی که با من حرف میزنی من شیر را می‏خرم." ظاهراً اطاعت کردن آنقدرهم سخت نبود چونکه بهرحال او میتوانست از شیری که خریده، استفاده کند. پس او اتومبیل را متوقف کرد و مقداری شیر خرید و به راهش به طرف خانه ادامه داد. وقتی خیابان هفتم را رد می کرد، دوباره صدایی را در خود حس کرد: " بپیچ به این خیابان". او فکر کرد که این دیوانگی است و از آنجا گذشت. دوباره همان احساس پدیدار شد. پس او فکر کرد که باید به خیابان هفتم برود، پس چهارراه بعدی را دور زد تا به خیابان هفتم برود و به حالت شوخی گفت: باشه خدایا اینکار را هم می‏کنم. وقتی چند ساختمان را رد کرد احساس کرد که آنجا بایستی توقف کند. وقتی اتومبیل را به کناری گذاشت به اطراف نگاهی انداخت. آن منطقه حدوداً تجاری بود. در واقع بهترین منطقه شهر نبود ولی بدترین هم نبود. اکثر مغازه‏ها بسته بودند و بیشترچراقهای خانه‏ها نیزخاموش بودند که بنظر همه خواب بودند.

او دوباره حسی داشت که می‏گفت: " شیر را به خانه روبرویی ببر." مرد جوان به خانه نگاهی انداخت. خانه کاملاً تاریک بود و به نظر می‏آمد که افراد آن خانه یا در خانه نبودند و یا خوابیده بودند. او در ماشین را باز کرد و روی صندلی نشست و گفت: خداوندا این دیوانگیست! الان مردم خوابند و اگر الان آنها را از خواب بیدار کنم خیلی عصبانی میشوند و بعد من مثل احمقها به نظر می‏رسم.

 بالاخره او در اتومبیل را باز کرد وگفت: " باشه خدایا اگر این تو هستی که حرف می‏زنی، من میرم جلوی در و شیر را به آنها می‏دهم ولی اگر کسی سریع جواب نداد من فوراً از آنجا میرم.

 او ازعرض خیابان عبور کرد و جلوی در رسید و زنگ در را زد. صدایی شنید و مردی به طرف بیرون فریاد زد و گفت: " کیه؟ چی می‏خواهی؟ " و قبل از اینکه مرد جوان فرار کند، در باز شد. مردی با  تی شرت در را باز کرد و ظاهراً که از تخت خواب بلند شده بود. قیافۀ عجیبی داشت و از اینکه یک مرد غریبه در خانه‏اش را زده، زیاد خوشحال نبود. گفت: " چی می‏خواهی؟ " فرد جوان شیر را به طرفش برد و گفت: "براتون شیر آوردم".

آن مرد شیر را گرفت و سریع داخل خانه شد. زنی همراه با بچه، شیر را گرفت و به آشپزخانه رفت. بچه مدام گریه می‏کرد و اشک از چشمان آن مرد سرازیر بود. مرد درحالیکه هنوز گریه می کرد گفت: "ما دعا کرده بودیم چونکه این ماه قبضهای سنگینی را پرداخت کردیم و دیگه پولی برای ما نمانده بود و حتی شیر نیز برای بچه‏مان در خانه نداشتیم. و در ادامه گفت: من دعا کرده بودم و از خدا خواسته بودم که به من نشان بدهد که چگونه شیر برای بچه‏ام تهیه کنم." همسرش نیز از آشپزخانه فریاد زد: "من از او خواستم که فرشته‏ای بفرستد تا برای ما شیر بیاورد، شما فرشته نیستید؟ مرد جوان دست خود را به جیب برد و کیفش را بیرون آورد و هرچه پول در کیفش بود را در دست آن مرد گذاشت و در حالیکه اشک از چشمانش سرازیر بود برگشت بطرف ماشین. حالا دیگر می‏دانست که خدا با ما حرف می‏زند و به دعاهای مردم جواب می‏دهد.

این کاملاً درست است. بعضی وقتها خدا خیلی چیزهای ساده از ما می‏خواهد که اگر ما مطیع باشیم قادر خواهیم بود که صدای او را واضحتر بشنویم.

_______________

مانند مِـداد باشیم

پسرکی پدربزرگش را در حالی که که نامه‏ای می‏نوشت تماشا می‏کرد. بالاخره پرسید؟ ماجرای کارهای خودمان را می‏نویسید؟ یا دربارۀ من می‏نویسید؟ پدربزرگش از نوشتن دست کشید و لبخند زنان به نوه‏اش گفت: درسته دربارۀ تو می‏نویسم. اما مهم تر از نوشته‏هایم مدادی است که با آن می‏نویسم. میخواهم وقتی بزرگ شدی مانند این مداد شوی!

پسرک با تعجب به مداد نگاه کرد و چیز خاصی در آن ندید.

سپس پسرک گفت: اما این هم مثل بقیه مدادهایی است که دیده‏ام.

پدر بزرگ گفت: بستگی داره چطور به آن نگاه کنیم! در این مداد پنج خاصیت است که اگر آنها را به دست بیاوریم، در حیات ابدی همراه با آرامش زندگی می‏کنیم.

صفت اول: می توانی کارهای بزرگ کنیم اما نباید هرگز فراموش کنیم که دستی وجود دارد که حرکت ما را هدایت می‏کند. اسم این دست خداوند مسیح است. او همیشه باید ما را در مسیر ارده‏اش حرکت دهد. وقتی در هدایت خداوند نیستیم، در اشتباه هستیم.

صفت دوم: مداد همیشه اجازه می‏دهد برای پاک کردن یک اشتباه از پاک کن استفاده کنیم. بدانیم که تصیح یک کار خطا، کار بدی نیست. درواقع برای اینکه خودمان را در مسیر درست نگهداریم، مهم است که اجازه دهیم از اشتباه پاک شویم.

صفت سوم: گاهی باید از آنچه می‏نویسیم دست بکشیم و از مداد تراش استفاده کنیم. این باعث می‏شود مداد کمی رنج بکشد، اما آخر کار نوکش تیزتر شود. پس بدانیم در جهت درست زندگی کردن باید رنج‏هایی را تحمل کنیم، چرا که این رنج باعث می‏شود انسان بهتری شویم.

صفت چهارم: چوب یا شکل خارجی مداد مهم نیست، زغالی که داخل چوب است اهمیت دارد. پس همیشه مراقب وجود درونی خودمان باشیم، که چه خبراست.

صفت پنجم: مداد همیشه اثری از خود به جا می‏گذارد. بدانیم هر کار که در زندگی‏امان می‏کنیم اثری به جا می‏گذارد. پس سعی کنیم نسبت به هر کاری می‏کنیم هوشیار باشیم و بدانیم که چه می‏کنیم.

_______________

و خدا گفت نه:

از خدا خواستم تا غرور را از من دور کند و خدا گفت نه. این چیزی نیست که من آن را ازتو دور کنم، بلکه باید خودت را از آن رها کنی.d

از خدا خواستم که بچه معلولم را شفا دهد و خدا گفت نه. روح او باید شفا یابد، شفای بدنش موقتی و تنها برای مدتی است.g

از خدا خواستم تا به من صبر اعطا کند و خدا گفت نه. حاصل رنج و تحمل در راستی و ایمان، صبر است.g

از خدا خواستم که به من شادی بدهد و خدا گفت نه. برکتت می‏دهم، ولی شادی به خودت بستگی دارد، به اینکه به حضور من بیایی. 

از خدا خواستم که دردهای مرا بردارد و خدا گفت نه. همین رنج‏ها و سختی‏ها است که سبب می‏شود به من فکر کنی و به سوی من بیایی.g

از خدا پرسیدم آیا مرا دوست داری؟ و خدا گفت بله. پسر یگانه‏ام عیسی مسیح را برای توهدیه کردم تا بمیرد و روز سوم زنده شود و بخاطر ایمانت به او روزی در آسمان خواهی بود.g

_________________